Lees hier meer informatie over:
Tijdens het consult komt meestal aan bod hoe het met je gaat. Verder wordt besproken hoe het gaat met je ziekte/symptomen en medicijnen. Ook worden er soms resultaten van tests en uitslagen besproken. Minder aandacht gaat er uit naar niet-ziekte gerelateerde zaken zoals; school, sport, toekomst & relaties. Als jij dit soort zaken wel erg belangrijk vindt probeer hier dan over te praten met jouw behandelend arts, vragen kan altijd. Kijk ook eens bij de andere modules op de website.
Ik doe liever zelf het woord. Als ik iets vergeet, kan mijn moeder me best aanvullen, maar vroeger heb ik me er zo aan geërgerd dat de artsen tegen mijn ouders praatten in plaats van tegen mij – terwijl ik er gewoon naast zat! Daphne, 19 jaar, taaislijmziekte
In het begin vond ik het wel een beetje vreemd [om alleen te gaan]. Ik bedoel, ik heb er altijd een beetje als toeschouwer naast gezeten, terwijl mijn moeder dan met de dokter zat te praten. En nu was het meer van ‘wat vind jij?’ en ‘hoe vind jij dat alles in elkaar zit?’ Maar dat went op zich wel snel. Arjo, 17 jaar, immuunstoornis
Als jij graag een actievere rol wilt in de spreekkamer kan het misschien helpen als je van tevoren een lijstje met vragen maakt die je wilt weten van jouw behandelend arts. Ook helpt het als je een logboek bijhoudt van hoe de behandeling gaat zodat je vragen kunt onderbouwen. Soms is het moeilijk om een actievere rol in de spreekkamer aan te nemen omdat ouders ook graag de leiding nemen in het gesprek. Als dit het geval is geef dan aan je ouders aan dat jij graag de volgende keer zelf het gesprek wilt voeren met de arts. Ook is het misschien een idee om een keer alleen naar een afspraak te gaan en zelfstandig het gesprek te voeren. Op deze manier kun je ook onderwerpen bespreken die je liever niet in het bijzijn van je ouders bespreekt.
|
Jongeren in de spreekkamer |
|
12-15 jaar |
16-19 jaar |
|
|
Opname in het ziekenhuis is vaak heel erg spannend. Het is niet altijd leuk om in het ziekenhuis te liggen. Het ziekenhuis betekent voor veel jongeren toch een vreemde omgeving waar ze niet de privacy krijgen die ze gewend zijn. Vaak wordt het ziekenhuis ook geassocieerd met pijn.
Jongeren hebben aangegeven tijdens de Op Eigen Benen onderzoeken wat ze belangrijk vinden tijdens een ziekenhuisopname:
1) dat ik zo min mogelijk pijn en andere narigheid heb
2) dat ik contact kan houden met vrienden en thuis
3) dat de zorgverleners goed naar mij luisteren
4) dat er voldoende afleiding is
5) dat ik samen met leeftijdgenoten opgenomen ben
In veel ziekenhuizen bestaat een voorbereidingsspreekuur om de angst voor de echte opname te verminderen. Informeer hiernaar in jouw ziekenhuis.
Wat is precies een goede zorgverlener? Over het algemeen bestaat er geen goed antwoord op deze vraag en is er niet een standaard profiel voor een goede zorgverlener. Natuurlijk is het belangrijk dat een arts bekwaam is en goed kan communiceren en jou op je gemak stelt. Er bestaat echter nog geen systeem wat jou kan vertellen of jouw arts een goede arts is. Op de website van Kiesbeter is tegenwoordig wel enige informatie beschikbaar over artsen en kun je basisinformatie vinden over jouw behandelend arts.
In de Op Eigen Benen onderzoeken hebben jongeren aangegeven wat ze van een goede zorgverlener verwachten:
Wat willen jongeren in het contact met zorgverleners?
|
Wat willen jongeren in het contact met zorgverleners? |
|
Sheila, 18 jaar, suikerziekte: “Als zij mij hard confronteren, dan schrik ik goed en ga ik er beter mee om. Dat heb ik af en toe nodig”.
Cecilia, 14 jaar, suikerziekte: “Sommigen zijn te kinderachtig: de manier waarop ze tegen mij praten, alsof ik nog een kind van zes ben ofzo”.
Maria, 17 jaar, wervelkolomafwijking: “Aangezien ik bijna 18 ben, voel ik me geen kind meer. Dus ik wil dat ze me anders behandelen dan iemand die 12 is. Gewoon meteen to the Point en niet een verhaal eromheen vertellen, gewoon volwassen.
Ook hebben jongeren aangegeven wat een goede zorgverlener volgens hen is:
|
Wat is een goede zorgverlener? Iemand die ….. |
|